tunanın yeri :)

Hakkımda

Yazmaya başladım sonunda. Güzel ülkemin güzide kenti Balıkesir’de 6 Eylül 1980 Balıkesir’in kurtuluş gününden 3 sonra, 12 Eylül 1980 ihtilalinin 3 gün öncesinde, Kurtuluş Savaşı’nın ilk kurşunun sıkıldığı kent İzmir’in kurtuluş günü 09/09/1980 salı günü akşamüstü 17:00 sularında dünyaya gelmişim. Sonrası yeme içme ile geçen agu-magu devresi. En güzel zamanlarmış meğersem bilmeden yaşadığım. Sonra ayaklanıp,koşmaya ilk kedi,köpeğimi sokakta taşlamaya başladım. Annem, babam çalıştığından anneannem bakıyordu bana genelde ve dedem ilk arkadaşım olarak o gezdiriyordu. Aşağı yukarı hergün belediye otobüsüyle elimizde tuzlu fıstık dolaşıyorduk. Bazende şehirdışına gidiyorduk. Kamyonlara otostop yapıp dönüyorduk. Benim vp süper v hareketim o zamanın reklamlarından hep yanımda kalıyordu. Sonra zaman ilerlerdi tabi abim 9 ben ise 4 yaşındaydık sünnetimiz olduğunda. Artık erkek adam olmuştum ve daha ciddi işlerle uğraşmam gerekiyordu. İlk arkadaşım Sertaç’la beraber gazetelerin verdiği yapboz işlerini bırakıp, ilk çetemizi kurduk. Sonra zaman ilerledikçe aramıza Berkan, Sinan, Haşmet (gerçek adı Şemsi) katıldı. Çetemiz hergeçengün büyümeye başladı. Artık gerekli oluşum sağlanmış eyleme geçme zamanları gelip çatmıştı. İlk olarak komşuların bahçelerine dalmaya başladık. Sonra zillere basıp kaçmalarımız ve tüf tüfle evlerin ve arabaların pencerelerinden külah sokmalarımız. Zaman böyle yiyip, içip, hiperaktivite kavramının olmadığı bir dönemde pür neşe gidiyordu. Derken eğitim sisteminin içine dahil edecekleri yaşa geldim. Çok direndim okumamak adına, ne gereği vardı, herkes okuyorduda ne oluyordu.Dünya hergeçengün daha yaşanmaz oluyordu. Tüm itirazlara rağmen Atatürk İlkokuluna kaydım yapıldı. İlk günler hep firar ediyordum. O yüzden ilk arkadaşım dedem, bekçim olmuş sınıfın kapısında beni kaçırmamak için bekliyordu. Bu dönemde sanırım 1 ay kadar sürdü. Sonra yeni arkadaşlar, eğlence derken okulunda eğlenilecek yanları var olduğunu anlayınca düzenli gelip gitmelere başladım. 10 dakikalık tenefüslerde Hisar ayran içmenin tadını, Balsa gazozları birbirimize fışkırtmanın tadını, ezilmiş kola kutusuyla çiftkale maç yapmanın tadını hala unutamam. Derken ilkokulun son senesinde bir daha ardı arkası kesilmeyecek olan sınav maratonun ilk koşularına başladım. Önce Anadolu liseleri sınavı, sonra parasız yatılı sınavlarıyla tanıştım. İlkokul 5. sınıfta gittiğim dershaneden de sadece tenefüslerde oynadığımız oyunlar kaldı bende geriye. Sonra ilkokul bitti. Sınıf arkadaşım Serkan’ın annesi Balıkesir Orta Okulu’nda çalışıyordu. Onu sayesinde ilkokuldan Serkan,Tuğrul ve ben yine ekibimiz bozmadan Balıkesir Orta Okulu’nda hem sınıf hem de sıra arkadaşlığına başladık. Çok güzel bir 3 senenin ardından yine sınav maratonun içinde buldum kendimi. Bugün dahi tam karar veremediğim şans mı şanssızlık mı bilmem nasıl olduysa 1994 yılında Tapu ve Kadastro Meslek Lisesinde yatılı okuma hayatım başladı.1994-1998 yılları arasındaki hayatımı buraya sığdırmanın orada yaşadıklarımı, orada önce arkadaş sonra kardeş olduğumuz arkadaşları zikretmeye bu mecra yetmez zannımca. Arkadaşlık, dostluk adına çok şey yaşadım diyebileceğim, hayatı erken öğrenmenin de talihsizliğinde olduğumu düşündüğüm zamanlardı. 4 yıl lisenin ardından 1998’de Yıldız Üniversitesi’ne girdim. Sadece ben değil tabi benim gibi liseden birçok arkadaşımla gene. 4 yıllık eğitimin 3.senesinde memuriyetle tanıştım ve İzmir Karaburun ilk görev yerimde başladım çalışmaya. Sonra Beşiktaş Tapu Müdürlüğü ve okul birlikte yürümeye başladı. Tabi üniversite hayatım boyunca hem evde hem de yurtta çok güzel zamanlarım oldu..Abdi İpekçi yurdunu asla unutamam. A Blok 503 oda arkadaşlarım Sefai ve Mustafa ve sonradan dahil olan Haluk.. Güzel eğlenceli zamanlardı.5. kattaki etütde ney, müzik eşliğinde, elektrikli ısıtıcıda demlediğim çay ile boğaza-nazır çalışma masasında ders çalışma adı altında kurduğum hayaller, sonra patatesli yumurta… unutulmayacaklar arasında sanırım. 1998′e başlayan lisans macerası 2002′de sona erdi ve 2002′de mezun oldum. Mezun olmam ğek birşey değiştirmedi tabi. Zaten çalıştığım için devam ediyorum hayatı son sürat yaşamaya.Tabi bu arada Beşiktaş Tapu’da da çok güzel zamanlarım oldu. Orada beraber çalıştığım arkadaşlarda bana çok şeyler kattılar mesleğe ve hayata dair.2002′de malum öğrencilik bitince yurttan ayrılma zamanı gelmişti. Malum tekrardan eve çıktık Erkan, Serkan,Abdül ve Ben mecidiyeköyde. 2002 den 2004 eylüle kadar orada hep birlikte yaşadık.Benim tayinim Ağrı’ya çıkana dek. Sonra Ağrılı günler başladı bende. İlk zamanları biraz tereddütlü, sonrasında ise ikinci evim diyebileceğim bir yere ve şehre dönüştü Ağrı bende.Çok güzel dostlar tanıdım orada da.2002′de başladığım yükseklisansı da Ağrı’da bitirebildim, ilkokulda okumamak adına başlayan inat tersine dönmüştü bende.Hayatın tecrübesinde bir basamak daha çıktım Ağrı ile. Ben pek birşey veremedim belki ama çok şey kazandım kendime dair. 2008 ağustosta 1994′de başlayan 14 yıllık ayrılık turunun ardından tekrar kendi şehrime Balıkesir’e döndüm. Döndüm dönmesine de benim bıraktığımdan farklı bir yerle karşılaştım sonunda. Sadece değişen Balıkesir değildi bende değişmiştim. Şimdi tekrardan alışmaya çalşıyorum. Bundan sonrası bilinmez. Gerisi hayırlısı.Hadi bakalım.